ក្រសាំង និងទឹកត្រី

ខ្ញុំនឹកឡើងចង់់ថ្លែងអំណរគុណដល់គ្រប់សភាវៈនៅជុំវិញខ្ញុំ!

ខ្ញុំលើកដៃឡើង! សំពះ! អរគុណ! ជង្គង់ខ្ញុំក៏ស៊ឹងតែលុតទៅទៀត!

អរគុណ! នែ…ខ្យល់…នែ…នែ…សម្រាប់ដំណកដង្ហើម!

អរគុណ! នែ…ទឹក…នែ…នែ…សម្រាប់ជីវិត!

អរគុណ! នែ…ព្រះអាទិត្យ…នែ…នែ…ដែលផ្តល់ពន្លឺ

អរគុណ! នែ…អង្ករ…បាយ…នែ…នែ…ដែលផ្តល់ជីវជាតិដល់រាងកាយខ្ញុំ!

គិតទៅ…ខ្ញុំត្រឹមត្រូវណាស់ ដែលដឹងគុណនូវអ្វីគ្រប់យ៉ាង!

ខ្ញុំទន្ទេញវារាល់ថ្ងៃ!

ដេក

ដើរ

អង្គុយ

សូម្បីតែពេលដេកមមើ ក៏ខ្ញុំនៅតែរវើរវាយនិយាយថា «អរគុណ! អរគុណ…»

នៅតាមផ្លូវទៅផ្ទះ ខ្ញុំក៏ឃើញអ្នកភូមិលើកដៃព្រោងព្រៀត ពោលពាក្យ «អរគុណៗៗៗ»

ខ្ញុំញញឹមភ្លេចអស់អ្វីៗ ត្រេកអរនឹងការដឹងគុណនេះ!

.

.

.

នៅផ្ទះបាយខ្ញុំ ខ្ញុំឃើញឪពុកខ្ញុំកំពុងតែកាប់ក្រសាំងប៉ាំងៗ!

នៅក្បែរនោះមានទឹកត្រីមួយចានចង្កឹះ!

Krasaing fruits and A Bowl of Fish Sauce

I wish to give thanks to everything around me!

I lift my hands up! Sampeah! giving thanks! My knees almost kneel

Thank you…the air…for the breathing

Thank you…water…for life

Thank you…the sun…for giving light

I have thought ‘I’m right that I’m thankful for everything.

I chant it everyday.

Sleeping

Walking

Sitting

Even when I sleep talking, I say ‘thank you…thank you…’

On my way home, I see my villagers repeatedly say ‘thank you!!!’ with their graceful hands

I smiled as I witness this ‘thankfulness’ every where.

.

.

.

At the kitchen, I see my father​ cutting open a Krasaing fruit

Next to him, there is a bowl of fish sauce.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s